Help Portret Utrecht 2015 - een prachtige ervaring - Martijn Koekkoek

Martijn Koekkoek Fotografie

Help Portret Utrecht 2015 - een prachtige ervaring

Afgelopen zaterdag 12 december 2015 stond de dag voor mij in het teken van Help Portret Utrecht. In dit artikel vertel ik mijn ervaring met mijn eerste keer als vrijwilliger tijdens dit mooie evenement. Het is vroeg, heel erg vroeg! Niet vroeger dan het tijdstip dat mijn ogen normaal gesproken gedwongen geopend worden door de wekker, maar wel errug(!) vroeg voor een zaterdagochtend. 6:15 ging de wekker af, nog even omdraaien en dan maar dat lijf uit het bed laten rollen. Ik was niet de enige met een vroeg evenement. Céline mocht zich ook vroeg melden. We hadden afgesproken dat ik haar daar af zou zetten. Zij hoefde niet veel voor te bereiden en draaide zich nog even om. Ik wel: ik moest de auto nog vol laden met allerlei fotografie apparatuur. Naar beneden dus, koffie klaarmaken voor onderweg en alles inladen om naar de Help Portret locatie af te reizen. Toen alles eenmaal ingeladen was, konden we op pad. Eerst even naar het evenement van Céline om haar daar af te zetten. Daarna naar Help Portret 2015, Utrecht, Careyn Rosendael.

team help portret portrait utrecht 2015
Het team van help-portret Utrecht 2015 (foto: Ruud Kolijn, bron)

Help Portret

Had ik al verteld wat Help Portret precies is? Help-Portret is een beweging, een groep mensen van over de hele wereld die zich op 1 dag belangeloos inzetten voor een ander. Voor hen die -normaal gesproken- een portretfoto bij een fotograaf niet kunnen betalen. Of mensen die niet in staat zijn om naar een studio te komen vanwege hun fysieke of psychische gesteldheid. Voor hen zullen fotografen, visagisten, haarstylisten en andere vrijwilligers zich inzetten voor een blijvende herinnering in de vorm van een portretfoto die mensen meteen mee naar huis krijgen. Gratis!

Overigens plaats ik geen foto's van de mensen die in het kader van help portret op de foto zijn gezet. Dat past niet in de gedachte van help portret (belangeloos een foto maken) en is privacy technisch niet toegestaan. Ik wil het zelf ook niet, want het gaat om de verhalen en niet om de resultaten. Je zult wel enkele foto's vinden van de vrijwilligers.

Opbouwen

Drie kwartier later kom ik aangereden voor het gebouw van Careyn Rosendael. Een modern gebouw met een statige en toegankelijke uitstraling. Ik pak vast wat spullen en kom een collega-vrijwilliger tegen. Zij stelt voor mij een handje te helpen, waar ik gretig gebruik van maak. Als wij naar binnen lopen, is de briefing al begonnen. Met enige aarzeling loop ik naar binnen om een t-shirt van de tafel te pakken waar het herkenbare logo op afgedrukt staat. Alle vrijwilligers krijgen zo'n t-shirt en de beweging help-portrait is in een keer een hechte, herkenbare groep. Als fotograaf is mij gevraagd zelf ergens een plekje te zoeken. Een plekje waar er een stopcontact beschikbaar zou zijn. Dat bleek niet vanzelfsprekend, maar na enig zoeken was het plekje gevonden. Andere fotografen hadden ook een plekje gevonden en het opbouwen ging van start. En weer werd ik geholpen door collega-vrijwilligers met de rest van mijn spullen te halen uit de auto. Erg fijn! Niet veel later was mijn opstelling gereed.

Ik was er klaar voor, de eerste "klant" mocht komen :) Bij Help Portret is het gebruikelijk dat mensen mooi gemaakt worden bij haar en visagie voordat ze daadwerkelijk naar de fotograaf gaan, dus het zou nog eventjes duren alvorens de eerste "kandidaten" de kant van de fotografen op zouden komen. Tot die tijd heb ik kennis mogen maken met andere fotografen die daar hun opstelling aan het klaarzetten waren. In de tussentijd werd een van de collega-fotograaf aangesproken door een patiënt. Hij wilde niet op de foto gezet worden en wilde ons dat laten weten. Geen probleem natuurlijk. Hij bleef wel het evenement aanschouwen gedurende de dag en op de stille momenten hadden we leuke gesprekken. En terwijl wij druk bezig waren met foto's maken, trakteerde hij ons op zijn zangkunsten. Hij kon echt behoorlijk goed zingen.

Vier mooie momenten

Op een gegeven moment begon het te lopen en ik kreeg diverse prachtige persoonlijkheden voor mijn lens. Zo was er een dame die wat vertwijfeld ging zitten op de stoel. Echt lachen deed ze niet maar zodra we een foto van haar lieten zien was haar reactie: "ben ik dat? whahahaha". Ze lachte omdat ze het mooi vond. Maar zodra ik weer de camera voor mijn oog plaatste was de lach weg en kwam er een star gezicht voor terug. Dat is prima, dacht ik nog. Ik ben wel in voor een uitdaging :) De begeleider van de dame zag ook wat er gebeurde en probeerde haar van mij af te leiden en haar te herinneren aan de foto die ze zojuist gezien had op de achterzijde van mijn camera. Dat werkte helaas niet, maar we lieten ons niet uit het veld slaan! Ik maakte met mijn mobiele telefoon vlug een foto van de achterzijde van mijn camera en gaf deze aan de begeleider. Terwijl zij de foto weer liet zien, ging ik klaar zitten om de reactie vast te leggen. En ja hoor, een glimlach van oor tot oor. Alleen nog even naar mij laten kijken, dus ik trok de aandacht, en klik! De foto was klaar. Zij blij, ik blij, en ik kan mij zomaar voorstellen dat ook de familie blij is zodra ze de foto zien.

Ik kan mij nog iemand herinneren die een verpletterende indruk achter gelaten heeft. Omdat ik bijzonder slecht in namen ben, heb ik hem (in mijn gedachte) "de touringcar-man" genoemd. Ik heb namelijk wel goed onthouden wat hij voor beroep had in zijn werkende leven. Wat er gebeurde was het volgende. Hij werd bij mij achter gelaten terwijl zijn begeleider een volgnummertje ging halen. Toen ik hem vroeg of hij er zin in had en alvast wilde gaan zitten, was zijn antwoord: "ik wil graag twee dames die met mij op de foto willen gaan" (hij bracht het iets platter, maar ik houd het hier liever netjes ;) ). Ik dacht het eerst niet goed te horen, maar het klopte: hij wilde graag twee dames die samen met hem op de foto moeten, anders zou hij niet op de foto gaan. Gelukkig hebben we een prachtige dame rond lopen bij Help Portret Utrecht die we als troef kunnen inzetten. Zij zorgt voor - de soms broodnodige - entertainment om mensen te laten lachen. En daar is Charité echt heel goed in! Ik vertel de touringcar-man dat ik het ga regelen en ga op zoek naar Charité (hieronder zie je een tweetal foto's van haar met een van de organisatoren: Petra).

  • Petra Nijuis en Charite

    Petra Nijuis en Charite

  • Petra Nijuis en Charite

    Petra Nijuis en Charite

Niet veel later komt er een fantastisch gezellige vrouw aan met haar kleindochter. Ze had er duidelijk veel lol in want ze maakte grapjes en lachte daar ontzettend hard om. Ze ging zitten en haar kleindochter vroeg of ze het tasje even moest aannemen. Ze reageerde: "tuurlijk, wil je mijn borsten ook nog even hebben?". Schateren van het lachen, heerlijk! Het zal niemand verbazen dat deze mevrouw met een grote glimlach op de foto kwam. Ik kwam in het restaurant een mevrouw tegen die aan de tafel een kopje koffie aan het drinken was met andere dames uit het verzorgingshuis. Naast haar lag een fotolijstje met de verse afdruk van de foto die ik eerder die dag van haar gemaakt had. Tijdens zo'n evenement ben je zo druk bezig dat je niet heel erg vaak een afdruk terug ziet van de foto die je hebt gemaakt. Ik grijp de kans om de foto te bekijken en vraag haar of ik de foto even mag zien. Ze geeft mij het lijstje en ik bewonder de foto. Ik zeg dat ze er fantastisch op staat en ik vraag of ze er blij mee is. Ze knikt instemmend en vraagt: "wat krijg je van me?". Ik zeg: "het kost u niets". Haar gezicht vertrekt en ze wordt emotioneel. Ze bedankt me en ik wens haar veel plezier met de aanwinst. Ik ben blij dat wij haar blij hebben kunnen maken. Zo iets kleins, met zo'n groot effect. Prachtig!

Vrijwilligers ook op de foto

De dag is omgevlogen! Zo'n 150 mensen hebben we blij kunnen maken met een onuitwisbare herinnering. Er is nog wat tijd over om ook wat vrijwilligers op de foto te zetten en her-en-der zie je fotografen zelf ook op de foto gaan. Jan vroeg aan mij of ik hem ook op de foto zou willen zetten. Natuurlijk, zeg ik, en ik dirigeer hem naar mijn pop-up studio-tje. Jan is van nature een heel erg extrovert persoon en lacht je altijd hartelijk toe. Na een paar testshots, kwamen dit resultaat eruit. Jan heel erg blij en ik ben ook zeer tevreden.

Jan Overwijk

Jan Overwijk

Hieronder nog een aantal vrijwilligers die ik op de foto heb mogen zetten na afloop van Help Portrait Utrecht 2015.

Deze dag was niet mogelijk zonder de genereuze donaties van fotolijstjes (Lia, Cor en Fia bedankt!), inkt, printers, computers, etcetera. Alle vrijwilligers bedankt voor de fantastische dag en het voorkomen van rugproblemen bij ondergetekende (door te helpen met het op -en afbreken van mijn pop-up studio). Petra, Sonja, Jacques en Ruud in het bijzonder bedankt voor de organisatie, ik weet dat jullie daar het hele jaar mee bezig zijn geweest.

Powered by SmugMug Log In